AŞKI BİLİRMİSİNİZ

Merhaba dostlar madem sevgi dedik, peki aşkı tanırmısınız.

Hiç aşık oldunuz mu? sevdiniz mi birini ölürcesine?, peki aşkı ilan ettiniz mi ilgili zata?, peki döktünüz mü içinizi ona şairane şiir gibi.

Oğlanın biri kıza çok mükemmel bir ifadeyle, aşkını ilan etmiş. kız anlamamış önce oğlanı, sonra ne demiş peki "yemin et" . Eh işte dünya bu dostlar. kalbinize birinin sevgisi düşerse sırma saçlıda olur, ela gözlü de, halbuki muhatabınızın cevabı budur işte "yemin et"  işte vakti zamanında halisane saf ve temiz duygularla yazılmış bir itirafname.

Dalgalar kayalara çarpmaktan zevk duyarlar,rüzgar ağaçların sararmış yapraklarını önüne katarak acı acı uğuldamaktan ve etrafa dehşet saçmaktan hoşlanır. Ay durgun bir denizde bütün güzelliğini ve haşmetini seyretmekten kendini alamaz.

Herkesin ve herşeyin kendine  özgü hoşlandığı bir hali vardır.Ben sana hitap etmek  hastalığına  müptelayım. Bu bir hastalık mı yoksa nekahet devresimi bilmiyorum.  fakat ,(...) burda sevgilinin ismi geçer, derken gözlerimde şimşekler çaktığını, dudaklarımın  anlaşılmaz bir hazla kımıldadığını, içimde bir ferahlık ve sukunet  nehrinin sessizce aktığını duyuyorum.

Kahkahalarımın  anahtarı sensin. işte bugünlerde mübarek bir yağmur gibi sen yağıyorsun içime, bir harabeyi andıran ruha bu faydalı yağmurlar çok lazım. Sen bu ihtiyacımı biliyormuş gibi davranıyorsun. Yarın ruhumda güllerin goncalandığını görür-isen bil ki bu senin eserindir.  Eserinle mini mini göğsün kabarabilir.

Sana ne müteşekkir olduğumu  anlatabilmek için  ruhumun dillenmesi lazım. Biz aynı denize dökülecek olan birbirinin aynı iki  kardeş nehirleriz, tıpkı seyhan ve ceyhan gibi. Acaba bizim birbirimize benzediğimiz kadar kim  birbirine benzer? iki yıldızın, bir tastaki iki damla suyun, bir  salkımdaki iki üzümün bile birbirinden farkı vardır.

Bizim aramızda böyle  bir şey mevzu-i bahs olamaz. (......) aşk alışkanlıktır diyordum ya sana, galiba  ben sana alışmaya başlıyorum.